۱اول جواب کوتاه
عمق کلیک یعنی برای رسیدن از صفحهٔ اصلی به یک صفحه، حداقل چند بار باید روی لینک‌ها کلیک کرد. صفحهای که در منوی اصلی لینک دارد یک کلیک فاصله دارد؛ صفحهای که فقط از ته آرشیو بلاگ پیدا می‌شود شاید ده کلیک.
در بحث‌های سئو زیاد شنیده می‌شود که صفحهٔ عمیق «هیچ‌وقت رتبه نمیگیرد». این جمله از گوگل نیست. چیزی که در مستندات گوگل هست ساده‌تر و قطعی‌تر است: صفحهٔ مهم باید دستکم یک لینک داخلی داشته باشد. مقالهٔ خوشه‌بندی موضوعی دربارهٔ قاعدهٔ لینک‌دادن بود؛ اینجا دربارهٔ فاصله و جای صفحه‌ها در ساختار سایت می‌نویسیم.
۲عمق کلیک با عمق آدرس فرق دارد
آدرسی مثل blog/seo/guides/page سه پوشه دارد، ولی اگر در منوی اصلی لینک مستقیم داشته باشد فقط یک کلیک از صفحهٔ اصلی فاصله دارد. برعکس، صفحهای با آدرس کوتاه ممکن است از هیچ صفحهٔ مهمی لینک نگرفته باشد و برای رسیدن به آن باید از چند آرشیو رد شد. عمق آدرس شکل نوشتن آدرس است؛ عمق کلیک مسیر واقعی لینک‌هاست.
طبق گزارش Search Engine Journal از یک هانگاوت وب‌مستر گوگل در سال ۲۰۱۸، جان مولر گفته گوگل اسلشهای آدرس را نمی‌شمارد و چیزی که «کمی» برایش مهم است آسان‌بودن پیدا کردن محتواست، یعنی تعداد لینک‌هایی که باید کلیک کرد تا به آن رسید، نه شکل آدرس. این نقل غیرمستقیم و قدیمی است و خودش هم با «کمی» محتاط است؛ آن را قاعدهٔ قطعی نگیرید.
۳گوگل دقیقاً چه گفته؟
در راهنمای لینک‌های قابل‌خزش، گوگل میگوید از لینک‌ها هم برای پیدا کردن صفحه‌های تازه جهت خزش استفاده میکند و هم به‌عنوان یک سیگنال برای تشخیص مرتبطبودن صفحه‌ها. همان‌جا میگوید هر صفحهای که برایتان مهم است باید از دستکم یک صفحهٔ دیگر سایت لینک داشته باشد. و میگوید معمولاً فقط لینکی را می‌تواند بخزد که تگ a با ویژگی href باشد.
چیزی که در این مستندات و در گزارشی که خواندیم ندیدیم: عدد مشخصی برای حداکثر عمق مجاز، یا جمله‌ای که بگوید عمق زیاد رتبه را پایین می‌آورد. قاعدهٔ «هر صفحه حداکثر سه کلیک» از صنعت سئو می‌آید و ما برای آن منبع گوگلی پیدا نکردیم.
۴صفحهٔ یتیم، بدترین حالت
صفحهای که هیچ صفحهٔ دیگری از سایت به آن لینک نداده، صفحهٔ یتیم است و قاعدهٔ بالا را شکسته است. ممکن است در سایتمپ باشد و گوگل از آنجا بشناسدش، ولی طبق همان مستندات لینک علاوه بر کشف، سیگنال مرتبطبودن هم هست. استنباط ما این است که سایتمپ جای لینک داخلی را نمیگیرد.
پس اگر صفحهای دارید که ایندکس نمی‌شود یا رتبه‌ای ندارد، قبل از بازنویسی محتوایش اول بپرسید: کجا از آن لینک داده‌ام؟
۵عمق در سایت‌های واقعی از کجا می‌آید؟
این‌ها مشاهدهٔ رایج خودمان است، نه یافتهٔ گوگل. اول آرشیوهای صفحه‌بندی‌شده: مقاله‌ای که ماه‌ها پیش منتشر شده و فقط از «صفحهٔ ۱۲ بلاگ» پیدا می‌شود. دوم منوهایی که به صفحهٔ مهم لینک مستقیم ندارند و کاربر باید از چند زیرمنو بگذرد. سوم صفحه‌های مقصدی که از هیچ مقالهٔ مرتبطی لینک نمی‌گیرند. چهارم لینک‌هایی که فقط با رویداد جاوااسکریپت کار می‌کنند و href ندارند، که طبق گوگل ممکن است خوانده نشوند.
۶معماری ساده‌ای که کمتر دردسر دارد
این توصیهٔ عملی ماست، نه الزام گوگل. ساختار سه‌لایه معمولاً کافی است: صفحهٔ اصلی، بعد صفحهٔ دسته یا صفحهٔ مرکزی هر موضوع، بعد صفحهٔ مقصد. مهم‌ترین صفحه‌های کسب‌وکار، مثل خدمات یا محصول اصلی، مستقیم از منو یا صفحهٔ اصلی لینک بگیرند. هر مقالهٔ تازه از چند مقالهٔ مرتبط و صفحهٔ دسته‌اش لینک بگیرد و آن هم به صفحهٔ مرکزی برگردد.
این‌ها را با کمترین تغییر می‌شود اجرا کرد: افزودن چند لینک و یک بخش «مطالب مرتبط»، نه ساختن دوبارهٔ سایت.
۷چطور وضعیت سایت خودتان را بسنجید؟
ده صفحهٔ مهم را فهرست کنید. از صفحهٔ اصلی فقط با کلیک روی لینک‌های معمولی بروید و تعداد کلیک را بنویسید. بعد در سرچ کنسول برای هر آدرس ابزار بازبینی آدرس را بزنید. گوگل در راهنمای این ابزار میگوید بخش Discovery نشان می‌دهد گوگل آدرس را چطور پیدا کرده؛ «Referring page» صفحهای است که گوگل احتمالاً برای کشف این آدرس استفاده کرده، و اگر سایت‌مپی مرتبط نیافته باشد هم همین را می‌نویسد.
استنباط ما این است که صفحهای که فقط سایتمپ دارد و هیچ Referring page ندارد، کاندیدای یتیم‌بودن است. چون گوگل خودش میگوید «احتمالاً»، آن را حکم نگیرید و لینک‌های سایت را هم با چشم خودتان ببینید. برای سایت بزرگ، خزندهٔ کل‌سایت این شمارش را یک‌جا انجام می‌دهد.
۸ابزار خودکار چه چیزی را می‌بیند و چه چیزی را نه؟
چک «عمق مسیر URL» در موشکاف فقط تعداد بخش‌های آدرس همان صفحه را می‌شمارد و اگر بیشتر از چهار باشد فقط اطلاع می‌دهد. این عدد عمق کلیک نیست و نباید آن را با آن اشتباه گرفت. چک‌های «عمق کلیک» و «صفحات یتیم» هم در فهرست موشکاف هستند، ولی هنوز اجرا نمیشوند، چون به خزش چندصفحه‌ای نیاز دارند و اسکن فعلی یک صفحه را می‌خواند.
چیزی که اسکن یک صفحه می‌تواند نشان دهد تعداد لینک‌های داخلی همان صفحه، کیفیت متن لینک‌ها و لینک‌های داخلی شکسته است. اینکه صفحه‌های دیگر به آن لینک داده‌اند یا نه را با روش بالا باید خودتان بررسی کنید.
برای دیدن لینک‌های داخلی، لینک‌های شکستهٔ یک صفحه و ساختار آدرس آن، یک آنالیز سئوی سایت می‌تواند همین موارد را رایگان بررسی کند.
فهرست ده صفحهٔ مهم سایت را بنویسید و برای هرکدام بشمارید از صفحهٔ اصلی با لینک‌های معمولی چند کلیک فاصله دارد و چه صفحه‌هایی به آن لینک می‌دهند. صفحهای که لینک ندارد را اول وصل کنید، بعد صفحه‌هایی را که فقط از ته آرشیو پیدا می‌شوند نزدیک‌تر کنید. نیازی به بازسازی سایت نیست؛ یک لینک درست در جای درست معمولاً کافی است.