الگوریتم ونیز گوگل چیست؟

ونیز بروزرسانی‌ای بود که گوگل خودش در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۲ در فهرست «۴۰ تغییر ماه» با همین نام کد اعلام کرد. پیش از آن، نتایج محلی معمولاً فقط وقتی نمایش داده می‌شدند که کاربر اسم شهر را در پرسش می‌آورد؛ بعد از ونیز، گوگل موقعیت ضمنی کاربر را هم به‌عنوان سیگنال در نظر گرفت و رتبهٔ نتایج عمومی را به‌عنوان معیاری برای نمایش نتایج محلی به‌کار برد.

در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۲، امیت سینگال، معاون ارشد و فلوی گوگل، پستی روی وبلاگ Inside Search منتشر کرد با فهرست ۴۰ تغییر آن ماه در جست‌وجو. یکی از این موارد، با نام کد داخلی «ونیز»، این‌طور توضیح داده شده بود: «بهبود رتبه‌بندی نتایج جست‌وجوی محلی؛ این بهبود، فعال‌شدن نتایج یکپارچهٔ محلی را با تکیهٔ بیشتر بر رتبه‌بندی نتایج اصلی جست‌وجو ارتقا می‌دهد».

در همان فهرست، یک تغییر جدا اما مرتبط هم اعلام شده بود: «سیستم تازه‌ای راه‌اندازی کردیم تا نتایج مربوط به شهر کاربر را قابل‌اعتمادتر پیدا کنیم. حالا بهتر می‌توانیم تشخیص دهیم چه زمانی هم پرسش و هم سند محلی هستند». عملاً این دو مورد با هم رفتار جست‌وجوی محلی گوگل را تغییر دادند.

پیش از ونیز، تشخیص نیت محلی عمدتاً به ذکر صریح اسم شهر در پرسش وابسته بود؛ جست‌وجوی «لوله‌کش» و «لوله‌کش تهران» دو رفتار کاملاً متفاوت داشتند. بعد از ونیز، گوگل موقعیت ضمنی کاربر (معمولاً از طریق آی‌پی) را هم به‌عنوان سیگنال در نظر گرفت و حتی برای پرسش «لوله‌کش» بدون اسم شهر هم می‌توانست نتایج محلی‌طعم نشان دهد، این‌بار با تکیهٔ بیشتر بر رتبهٔ همان سایت در نتایج عمومی.

برخلاف سندباکس، ونیز از همان روز اول توسط خودِ گوگل رسماً اعلام و نام‌گذاری شد؛ نامش هم مثل بسیاری از پروژه‌های داخلی گوگل، از یک نام کد داخلی می‌آید، نه اصطلاحی که صنعت سئو بعداً برایش ساخته باشد. این تفاوت وضعیت شواهد مهمی دارد: ونیز را می‌توان با اطمینان به‌عنوان یک تغییر مستند و تأییدشده توصیف کرد.

تحلیل‌گران سئوی محلی مثل دیوید میم و مایک بلومنتال در هفته‌ها و ماه‌های بعد اهمیت این تغییر را برای صنعت توضیح دادند. طبق دادهٔ ارائه‌شده در کنفرانس SMX Advanced، سهم نتایج ترکیبی محلی در صفحات نتایج با طعم محلی، از یک اقلیت کوچک به حدود ۶۷ درصد رسید.

پیامد بلندمدت ونیز این بود که رتبهٔ خوب در نتایج عمومی، حتی برای کسب‌وکارهای محلی، ناگهان مهم‌تر از قبل شد؛ نه فقط ثبت در پروفایل نقشه‌ها. همین موضوع باعث افزایش اهمیت صفحات فرود مختص هر شهر برای کسب‌وکارهای کوچک شد، اما هم‌زمان برخی تاکتیک‌های اسپم مثل صفحات دروازه‌ای و تکرار نام شهر هم افزایش پیدا کرد.

از فهرست رسمی تغییرات فوریهٔ ۲۰۱۲ گوگل: «بهبود رتبه‌بندی نتایج جست‌وجوی محلی [نام کد: ونیز]؛ این بهبود، فعال‌شدن نتایج یکپارچهٔ محلی را با تکیهٔ بیشتر بر رتبه‌بندی نتایج اصلی جست‌وجو ارتقا می‌دهد.»

ونیز تقریباً هم‌زمان با پنگوئن (آوریل ۲۰۱۲) و کمی بعد از پاندا (۲۰۱۱) آمد؛ سالی که گوگل هم‌زمان روی کیفیت محتوا، کیفیت لینک و دقت جست‌وجوی محلی کار می‌کرد.

ونیز یک بروزرسانی یک‌باره با اعلام رسمی بود؛ این جدول نقاط عطف اصلی معرفی و اثرش را نشان می‌دهد:

این سه بروزرسانی هرکدام یک لایه از جست‌وجوی محلی و کیفیت گوگل را شکل دادند؛ تفاوتشان در این است که دقیقاً چه چیزی را تغییر دادند:

طبق داده‌ای که در کنفرانس SMX Advanced همان سال ارائه شد و مایک بلومنتال آن را مستندسازی کرد، سهم نتایج ترکیبی محلی (نتایجی که هم نتیجهٔ عمومی و هم اطلاعات محلی را با هم نشان می‌دادند) در صفحات نتایج با طعم محلی، از یک اقلیت کوچک پیش از ونیز به حدود ۶۷ درصد بعد از آن رسید. این عدد نشان می‌دهد ونیز صرفاً یک تنظیم کوچک نبود؛ رفتار واقعی صفحات نتایج گوگل را برای بخش بزرگی از پرسش‌های محلی از پایه تغییر داد.