چه اتفاقی افتاد و چرا گوگل چیدمان صفحه را ساخت
تا سال ۲۰۱۲، بسیاری از سایتها برای درآمدزایی، بخش بالای صفحه، همان قسمتی که کاربر بدون اسکرول میبیند، را پر از تبلیغ میکردند و محتوای واقعی را چند اسکرول پایینتر میبردند. کاربری که برای پاسخ سؤالش کلیک میکرد، اول باید از میان چند بلوک تبلیغ رد میشد.
در ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲ گوگل در پستی رسمی نوشت این تغییر صفحاتی را هدف میگیرد که «محتوای قابلمشاهدهٔ کمی بالای تاشدگی صفحه دارند یا محتوای مرتبط دائماً زیر بلوکهای بزرگ تبلیغ فشرده شده.» طبق همان پست، «چنین سایتهایی ممکن است از این پس رتبهٔ بالایی نگیرند.»
نکتهٔ مهمی که باید روشن شود: این تغییر هرگز یک اقدام کلی علیه تبلیغات نبود. گوگل صریحاً نوشت این تغییر «سایتهایی را که تبلیغ را بهطور معمول بالای تاشدگی میگذارند تحتتأثیر قرار نمیدهد، فقط سایتهایی را که این کار را بهطور افراطی انجام میدهند.» یعنی معیار، میزان و نسبت بود، نه وجود تبلیغ.
گوگل همچنین هشدار داد رفع مشکل نتیجهٔ فوری نمیدهد: «ممکن است چند هفته طول بکشد تا Googlebot صفحات کافی را بخزد و پردازش کند تا تغییرات چیدمان سایت را منعکس کند.» یعنی اصلاح چیدمان صفحه، بلافاصله در رتبه دیده نمیشد.
این الگوریتم بعدها هم بازبینی شد؛ نسخهٔ دوم («Top Heavy 2») در ۹ اکتبر ۲۰۱۲ توسط مت کاتس تأیید شد و طبق گزارش سرچاینجینلند حدود ۰.۷٪ از پرسشهای انگلیسی را بهطور محسوس تحتتأثیر قرار داد. نسخهٔ سوم هم در ۶ فوریهٔ ۲۰۱۴ توسط کاتس تأیید شد، بدون اینکه رقم مشخصی برای دامنهٔ اثرش اعلام شود.
چیدمان صفحه از پاندا (۲۰۱۱) جدا است؛ هر دو دربارهٔ تجربهٔ کاربری و کیفیت صفحهاند، اما پاندا کیفیت خودِ محتوا را میسنجد و چیدمان صفحه مشخصاً نسبت تبلیغ به محتوای قابلمشاهده را. برخی منابع ادعا کردهاند این الگوریتم در سالهای بعد به یک سیگنال خودکار و پیوسته تبدیل شده، اما این ادعا فقط در یک منبع دیده شده و بهطور مستقل تأیید نشده؛ صادقانهترین برچسب فعلی این است که آخرین بازبینی مستندش سال ۲۰۱۴ بوده.
گوگل، ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲: «این تغییر سایتهایی را که تبلیغ را بهطور معمول بالای تاشدگی میگذارند تحتتأثیر قرار نمیدهد، فقط سایتهایی را که این کار را بهطور افراطی انجام میدهند و محتوای مرتبط را بهشدت پایین میبرند.»